Personifikacja

Personifikacja (uosobienie) –nadawanie przedmiotom, zjawiskom, pojęciom cech ludzkich.

Personifikacja, uosobienie, zazwyczaj stereotypowa przenośnia ukazująca zjawisko lub pojęcie w postaci antropomorficznej. Personifikacja przedstawia twory nieożywione, zjawiska natury, zwierzęta, rośliny, a także pojęcia abstrakcyjne jako postaci ludzkie, działające lub przemawiające.

Posługuje się zazwyczaj rozbudowanymi figurami metaforycznymi i alegorycznymi. Personifikację cechuje duży stopień umowności i sztuczności, wspartej odpowiednią retoryką. Znana już w starożytności, szczególnie popularna w średniowieczu, kiedy jej symbolika została bardzo rozbudowana.

A. Mickiewicz, Pan Tadeusz, fragm.

I łany zbóż, co wprzódy, kładąc się na ziemi

I znowu w górę trzęsąc kłosami złotemi,

Wrzały jak fale, teraz stoją nieruchome

I poglądają w niebo najeżywszy słomę.

(…)
Krowa coraz ku niebu wznosi wielkie oko,

Usta z dziwu otwiera i wzdycha głęboko;

A wieprz marudzi w tyle, dąsa się i zgrzyta,

I snopy zboża kradnie, i na zapas chwyta.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 License