A. Fredro: Zemsta

Słownik języka polskiego:
ZEMSTA - ż IV, blm "odwet za zło, za doznaną krzywdę": Poprzysiąc komuś zemstę; fraz. dyszeć, pałać żądzą zemsty (bardzo chcieć się na kimś zemścić)


motto


geneza - słownik
geneza cd.

OSOBY W DRAMACIE -ETYMOLOGIA:

urzędy ziemskie

CZEŚNIK: - urząd dworski w dawnej Polsce. obowiązkiem cześnika było stawianie przed biesiadującym królem potraw podanych przez krajczego. z czasem gdy posługi przy królu przejęli dworzanie, obowiązki cześnika ustały - pozostał tylko tytuł. Wielkich cześników było dwóch: koronny i litewski. Oprócz nich istniały tytuły cześników ziemskich, czyli powiatowych o daleko mniejszym znaczeniu. Do tych ostatnich należał bohater komedii; RAPTUSIEWICZ - nazwisko mówiące; od łac. raptus - gwałt, gwałtownik, człowiek porywczy

SYNOWICA - inaczej bratanica

REJENT - urząd i stanowisko w sądownictwie staropolskim, w tzw. palestrze, odpowiednik dzisiejszego notariusza. w hierarchii urzędów szlacheckich ranga cześnika była o wiele wyższa niż rejenta; MILCZEK - nazwisko mówiące, charakteryzujące skrytość i małomowność rejenta

PODSTOLINA - zona podstolego; PODSTOLI - urząd dworski, obowiązkiem podstolego było usługiwanie królowi przy stole. urząd ten przechodził podobne koleje co cześnika, stając się w końcu tytularnym.

PAPKIN -nazwisko mówiące. wywodzi się prawdopodobnie od papki, czyli potrawy i oznacza pieczeniarza, człowieka, którego usługi można pozyskać za papkę

MARSZAŁEK - tu: zarządca domu i przełożony nad służbą domową

HAJDUKI - niegdyś nazwa piechoty węgierskiej, tu: uzbrojona służba dworska

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 License